Rodzaje bankowych papierów wartościowych. 3
Mając na względzie konstrukcję prawną listu zastawnego należy stwierdzić, że jest on odrębnym typem dłużnego papieru wartościowego, zbliżonego do obligacji.2. Należy podkreślić, że bezprawne używanie terminu “list zastawny" zagrożone jest sankcją karną z karą pozbawienia wolności włącznie.3. Objęcie ochroną tej nazwy ma na celu zabezpieczenie rynku przed pojawieniem się innych instrumentów finansowych posługujących się podobną nazwą, a nie dającym wymaganej przez ustawę gwarancji bezpieczeństwa.
Świadectwo udziałowe NFI – Powszechne Świadectwo Udziałowe, papier wartościowy na okaziciela, emitowany przez Skarb Państwa w ramach Programu Powszechnej Prywatyzacji prowadzonego przez utworzenie Narodowych Funduszy Inwestycyjnych. PŚU uprawniało do zamiany na 15 akcji, po 1 akcji każdego z piętnastu NFI. Przed wygaśnięciem własności były przedmiotem obrotu.
Bon skarbowy (ang. treasury bill) jest instrumentem dłużnym, emitowanym przez Skarb Państwa za pośrednictwem Ministerstwa Finansów. Emisja tego instrumentu odbywa się w celu finansowania bieżących wydatków budżetu państwa i dla zapewnienia płynności na rynku pieniężnym.
Bon skarbowy wolny od ryzyka
Bon skarbowy jest uważany za instrument wolny od ryzyka, w szczególności wolny od dwóch podstawowych rodzajów ryzyka, którymi są:
1) ryzyko niedotrzymania warunków – z uwagi na to, iż emitentem jest Skarb Państwa, ryzyko to w zasadzie nie istnieje;
2) ryzyko ceny – ryzyko to nie występuje, w przypadku, gdy bon skarbowy jest trzymany do terminu wykupu (posiadacz otrzymuje znaną wartość nominalną); ryzyko to pojawia się, jeśli inwestor ma zamiar sprzedać bon przed terminem wykupu (posiadacz otrzymuje wartość równą nieznanej wcześniej cenie sprzedaży).
Korzyści:
- wysoka dochodowość - z reguły wyższa niż w przypadku depozytów,
- stałe oprocentowanie,
- dopasowanie terminu wykupu do potrzeb klienta,
- możliwość wcześniejszego odsprzedania posiadanego bonu skarbowego przed terminem wykupu bez znacznej utraty oprocentowania,
- praktycznie brak ryzyka niewypłacalności emitenta,
- bony skarbowe mogą posłużyć jako zabezpieczenie kredytu bankowego.
Niedogodności
Podstawową niedogodnością związaną z inwestycją w bon skarbowy jest konieczność zainwestowania relatywnie niemałej sumy pieniędzy.
Obligacja jest to instrument finansowy (papier wartościowy), w którym jedna strona, zwana emitentem obligacji, stwierdza, że jest dłużnikiem drugiej strony, zwanej obligatariuszem (jest to właściciel obligacji) i zobowiązuje się wobec niego do wykupu obligacji. Emisja obligacji jest formą zaciągnięcia kredytu. Kredytodawcą jest obligatariusz, czyli właściciel obligacji. Kredytobiorcą jest emitent obligacji.
Rodzaje obligacji i ich zabezpieczeń:
• skarbu państwa (do 4-5 lat) – gwarancja skarbu państwa lub NBP
• komunalne (do 10 lat) - gwarancja skarbu państwa lub NBP
• przedsiębiorstw (1-3 lat) – gwarancją jest hipoteka, zastaw majątkowy
• banku (1-3 lat) – gwarancją jest kapitał własny banku (min 10 mln euro), poręczenie gminy
Mają stałe oprocentowanie. Są zabezpieczone lub niezabezpieczone. Obligacje emitowane na polskim rynku przeważnie mają gwarancje.
Świadectwo udziałowe NFI – Powszechne Świadectwo Udziałowe, papier wartościowy na okaziciela, emitowany przez Skarb Państwa w ramach Programu Powszechnej Prywatyzacji prowadzonego przez utworzenie Narodowych Funduszy Inwestycyjnych. PŚU uprawniało do zamiany na 15 akcji, po 1 akcji każdego z piętnastu NFI. Przed wygaśnięciem własności były przedmiotem obrotu.
Bon skarbowy (ang. treasury bill) jest instrumentem dłużnym, emitowanym przez Skarb Państwa za pośrednictwem Ministerstwa Finansów. Emisja tego instrumentu odbywa się w celu finansowania bieżących wydatków budżetu państwa i dla zapewnienia płynności na rynku pieniężnym.
Bon skarbowy wolny od ryzyka
Bon skarbowy jest uważany za instrument wolny od ryzyka, w szczególności wolny od dwóch podstawowych rodzajów ryzyka, którymi są:
1) ryzyko niedotrzymania warunków – z uwagi na to, iż emitentem jest Skarb Państwa, ryzyko to w zasadzie nie istnieje;
2) ryzyko ceny – ryzyko to nie występuje, w przypadku, gdy bon skarbowy jest trzymany do terminu wykupu (posiadacz otrzymuje znaną wartość nominalną); ryzyko to pojawia się, jeśli inwestor ma zamiar sprzedać bon przed terminem wykupu (posiadacz otrzymuje wartość równą nieznanej wcześniej cenie sprzedaży).
Korzyści:
- wysoka dochodowość - z reguły wyższa niż w przypadku depozytów,
- stałe oprocentowanie,
- dopasowanie terminu wykupu do potrzeb klienta,
- możliwość wcześniejszego odsprzedania posiadanego bonu skarbowego przed terminem wykupu bez znacznej utraty oprocentowania,
- praktycznie brak ryzyka niewypłacalności emitenta,
- bony skarbowe mogą posłużyć jako zabezpieczenie kredytu bankowego.
Niedogodności
Podstawową niedogodnością związaną z inwestycją w bon skarbowy jest konieczność zainwestowania relatywnie niemałej sumy pieniędzy.
Obligacja jest to instrument finansowy (papier wartościowy), w którym jedna strona, zwana emitentem obligacji, stwierdza, że jest dłużnikiem drugiej strony, zwanej obligatariuszem (jest to właściciel obligacji) i zobowiązuje się wobec niego do wykupu obligacji. Emisja obligacji jest formą zaciągnięcia kredytu. Kredytodawcą jest obligatariusz, czyli właściciel obligacji. Kredytobiorcą jest emitent obligacji.
Rodzaje obligacji i ich zabezpieczeń:
• skarbu państwa (do 4-5 lat) – gwarancja skarbu państwa lub NBP
• komunalne (do 10 lat) - gwarancja skarbu państwa lub NBP
• przedsiębiorstw (1-3 lat) – gwarancją jest hipoteka, zastaw majątkowy
• banku (1-3 lat) – gwarancją jest kapitał własny banku (min 10 mln euro), poręczenie gminy
Mają stałe oprocentowanie. Są zabezpieczone lub niezabezpieczone. Obligacje emitowane na polskim rynku przeważnie mają gwarancje.