Istota I Cele Banku Komercyjnego 2
Instytucją publiczną, za pomocą której państwo prowadzi politykę pieniężną jest bank centralny, który spełnia 3 funkcje:
1) jest instytucją emitującą pieniądz gotówkowy
2) jest bankiem banków
3) jest bankiem państwa – sprawuje kontrolę nad podażą pieniądza, finansuje deficyt budżetu państwa
Głównym celem polityki pieniężnej jest zapewnienie stabilności cen.
Bank centralny może wpływać na realizację ogólnych celów polityki ekonomicznej tylko w sposób pośredni, przez regulację zmiennych będących celami pośrednimi polityki pieniężnej. Cele pośrednie muszą spełniać 3 warunki:
a) reagować b) na instrumenty polityki pieniężnej
c) pozostać d) w jednoznacznej relacji z celami ogólnymi polityki ekonomicznej
e) być f) łatwo obserwowalne
Takie zmienne jak podaż pieniądza, stopy procentowe, kurs walutowy – pełnią rolę wskaźników (indykatorów) polityki pieniężnej, tzn. przekazują informacje czy polityka pieniężna jest bardzie ekspansywna czy restrykcyjna.
Regulowanie podaży pieniądza
Władze publiczne usiłują dostosować wzrost podaży pieniądza do poziomu przewidywanej aktywności gospodarczej oraz nie dającego się uniknąć wzrostu cen.
Oddziaływanie na kurs walutowy
Stabilizacja kursu walutowego jest celem pośrednim polityki pieniężnej. Orientowanie się na kurs walutowy oznacza, że uwzględnia się jego duży wpływ na ceny eksportu i importu oraz pośredni wpływ na poziom cen krajowych.
Spadek płynnego kursu walutowego znaczy, że polityka pieniężna jest zbyt liberalna i że nadmierny popyt wywołuje nadwyżkę importową oraz towarzyszącą temu deprecjację waluty krajowej. Nadmiernie restrykcyjna polityka pieniężna powoduje nadwyżkę eksportową i aprecjację waluty krajowej.
Kurs walutowy nie w pełni wyraża zmiany w sytuacji i polityce pieniężnej ponieważ:
wpływa na poziom cen krajowych i jest przez nie determinowany
wahania kursu walutowego, zwłaszcza w krótkich okresach, są wywołane:
• zmianami stopy inflacji w kraju i za granicą
• przepływami kapitału
• interwencjami walutowymi władz
• koniunkturalnymi zmianami w gospodarce światowej
Ryzyko jest nieodłącznym elementem każdej działalności gospodarczej. Ryzyko bankowe ma charakter szczególny.
Szczególny charakter ryzyka bankowego wynika z dwóch powodów:
1. Trudności przewidywania realnych terminów zapadalności aktywów i wymagalności pasywów oraz stóp procentowych i kursów walutowych.
2. Konieczność rozmyślnego wyboru wysokiego poziomu ryzyka w celu realizacji niezbędnego zysku. Ryzyko jest niezbywalnym elementem zarządzania bankiem.
Rodzaje ryzyka: ryzyko płynności, ryzyko kredytowe, ryzyko stopy procentowej, ryzyko walutowe, ryzyko przestępcze
Ryzyko stopy % - powstaje wówczas, gdy w operacjach aktywnych i pasywnych zmiany w % nie są zsynchronizowane.
Ryzyko walutowe - może pogorszyć wynik osiągany przez bank, jeżeli jest on zobowiązany do wykonania zlecenia klienta po innym kursie, niż to było w momencie powstania umowy.
1) jest instytucją emitującą pieniądz gotówkowy
2) jest bankiem banków
3) jest bankiem państwa – sprawuje kontrolę nad podażą pieniądza, finansuje deficyt budżetu państwa
Głównym celem polityki pieniężnej jest zapewnienie stabilności cen.
Bank centralny może wpływać na realizację ogólnych celów polityki ekonomicznej tylko w sposób pośredni, przez regulację zmiennych będących celami pośrednimi polityki pieniężnej. Cele pośrednie muszą spełniać 3 warunki:
a) reagować b) na instrumenty polityki pieniężnej
c) pozostać d) w jednoznacznej relacji z celami ogólnymi polityki ekonomicznej
e) być f) łatwo obserwowalne
Takie zmienne jak podaż pieniądza, stopy procentowe, kurs walutowy – pełnią rolę wskaźników (indykatorów) polityki pieniężnej, tzn. przekazują informacje czy polityka pieniężna jest bardzie ekspansywna czy restrykcyjna.
Regulowanie podaży pieniądza
Władze publiczne usiłują dostosować wzrost podaży pieniądza do poziomu przewidywanej aktywności gospodarczej oraz nie dającego się uniknąć wzrostu cen.
Oddziaływanie na kurs walutowy
Stabilizacja kursu walutowego jest celem pośrednim polityki pieniężnej. Orientowanie się na kurs walutowy oznacza, że uwzględnia się jego duży wpływ na ceny eksportu i importu oraz pośredni wpływ na poziom cen krajowych.
Spadek płynnego kursu walutowego znaczy, że polityka pieniężna jest zbyt liberalna i że nadmierny popyt wywołuje nadwyżkę importową oraz towarzyszącą temu deprecjację waluty krajowej. Nadmiernie restrykcyjna polityka pieniężna powoduje nadwyżkę eksportową i aprecjację waluty krajowej.
Kurs walutowy nie w pełni wyraża zmiany w sytuacji i polityce pieniężnej ponieważ:
wpływa na poziom cen krajowych i jest przez nie determinowany
wahania kursu walutowego, zwłaszcza w krótkich okresach, są wywołane:
• zmianami stopy inflacji w kraju i za granicą
• przepływami kapitału
• interwencjami walutowymi władz
• koniunkturalnymi zmianami w gospodarce światowej
Ryzyko jest nieodłącznym elementem każdej działalności gospodarczej. Ryzyko bankowe ma charakter szczególny.
Szczególny charakter ryzyka bankowego wynika z dwóch powodów:
1. Trudności przewidywania realnych terminów zapadalności aktywów i wymagalności pasywów oraz stóp procentowych i kursów walutowych.
2. Konieczność rozmyślnego wyboru wysokiego poziomu ryzyka w celu realizacji niezbędnego zysku. Ryzyko jest niezbywalnym elementem zarządzania bankiem.
Rodzaje ryzyka: ryzyko płynności, ryzyko kredytowe, ryzyko stopy procentowej, ryzyko walutowe, ryzyko przestępcze
Ryzyko stopy % - powstaje wówczas, gdy w operacjach aktywnych i pasywnych zmiany w % nie są zsynchronizowane.
Ryzyko walutowe - może pogorszyć wynik osiągany przez bank, jeżeli jest on zobowiązany do wykonania zlecenia klienta po innym kursie, niż to było w momencie powstania umowy.